Fundacja Misztal v. Blechinger

Podsumowanie sezonu rezydencji artystycznych 2025

Zyta Misztal v.Blechinger — Fri, 10 Oct 2025 12:27:51 +0000

Sztuka integruje

Sylwetki rezydentów sezonu 2025

RUC Art Residency (Valcamonica, Jezioro Iseo, Prowincja Brescia) to prestiżowa posiadłość z winnicą, oferująca przestrzeń do pracy i integracji dla większych grup twórczych. Rezydencja zaprasza artystów w sezonie od maja do października. Należąca od pięciu pokoleń do tej samej rodziny RUC, jest posiadłością umiejscowioną na wzgórzu, z którego rozpościera się monumentalny widok na ośnieżone szczyty oraz monastyry zawieszone na klifach. Posiadłość ma własny las oraz ponad stuletnią, wciąż działającą i cieszącą się sławą winnicę, która swą produkcję opiera na metodzie klasycznej – wykorzystując głębię kilku pobliskich jezior, gdzie zatapia się beczki, aby pod wpływem ciśnienia i czasu stworzyć wino o niewiarygodnym smaku. Podczas pobytów artyści zamieszkują „Villę Amati” – charakterystyczną willę włoską, zbudowaną w początkach XX wieku, oraz odrestaurowaną z pietyzmem rustykalną rezydencję o tajemniczym imieniu “Casetta”. Wiosną 2026 uroczyście zainaugurujemy otwarcie kolejnego obiektu – DOMU LITERATURY, który jest najstarszym budynkiem na terenie posiadłości i wymagał renowacji, według projektu prowadzonego przez naszą Fundację.

RUC oferuje zarówno rezydencje indywidualne, jak i grupowe, podczas których artyści uczestniczą w specjalnie im dedykowanym programie, a także w kursach i warsztatach. Goście mają do dyspozycji prywatny pokój i przestrzeń studyjną, natomiast kuchnia, salon i łazienki są wspólne. Wszyscy artyści mają możliwość pracy na świeżym powietrzu i stworzenia własnej przestrzeni w dowolnym miejscu na terenie ogrodu. Fundamentalne wartości RUC to wspieranie wymiany międzynarodowej. Rezydencja jest idealnym miejscem dla twórców chcących skoncentrować się na własnej pracy w odosobnieniu, jednocześnie relaksując się w naturalnym środowisku. Rezydenci mogą doświadczyć prostoty i wolności żyjąc w bliskim kontakcie z naturą. W przypadku gdy goście są zainteresowani eksplorowaniem okolicy, z przyjemnością pomagamy im poznać miejsce. Organizujemy spotkania, prezentacje, a także wizyty w pracowniach, czy degustacje wina z Agricola Vallecamonica. Dzięki partnerstwu naukowemu z Centrum Badań Prehistorycznych Rycin Skalnych, możemy zaoferować naszym mieszkańcom bezpośrednią współpracę z archeologami. Jeśli to możliwe, na koniec okresu rezydencji artyści są zapraszani do stworzenia wydarzenia pożegnalnego w postaci wystawy pop-up w zaprzyjaźnionej LAB Galerii Café lub w innej, współpracującej z rezydencją lokalizacji.

Program rezydencji powstaje dzięki współpracy m.in. z The Crit Lab, Wide Open Writing, Duende Retreats, Future Tense Gallery, Boynes Emerging Artist Award czy Akademia Sztuk Pięknych we Wrocławiu.

Od roku 2018 rezydencja ugościła międzynarodowych artystów z całego świata: Argentyny, Australii, Anglii, Belgii, Czech, Kanady, Chin, Estonii, Niemiec, Meksyku, Norwegii, Słowenii, RPA, Ukrainy, Stanów Zjednoczonych, Pakistanu i Polski.

SYLWETKI REZYDENTÓW SEZON 2025

Wendy Woon (Nowy Jork, USA) – Dyrektor ds. Edukacji (The Edward John Noble Foundation Deputy Director for Education) w Museum of Modern Art – MoMA w Nowym Jorku. Pod jej kierownictwem MoMA rozwinęło pionierskie programy cyfrowe i kursy online, docierające do milionów odbiorców. Za swoją pracę otrzymała liczne nagrody, w tym National Art Education Association Award za wybitne zasługi. Autorka niezliczonych publikacji oraz wykładów. Jest kluczową postacią kształtującą globalne standardy w edukacji przez sztukę. Weendy to również wspaniała artystka tworząca rysunki, książki artystyczne, rzeźby oraz filmy.

JoeAnn Hart (Massachusetts, USA) – jedna z czołowych postaci amerykańskiej eco-fiction. Jej twórczość jest szeroko komentowana w kontekście literatury antropocenu, gdyż łączy głęboką wrażliwość na problemy środowiskowe z elementami czarnego humoru, satyry społecznej i wnikliwej obserwacji psychologicznej. Laureatka wielu nagród, w tym The Hudson Prize (2022). Jej powieść „Float” została zaprezentowana na Międzynarodowym Festiwalu Literatury w Berlinie w 2017r. Jej eseje opublikowały między innymi: Slate, Orion, The Hopper, Prairie Schooner, The Sonora Review, czy Terrain. JoeAnn prowadzi warsztaty, wykłady i uczestniczy w panelach dyskusyjnych – wymieńmy choć kilka ważnych tegorocznych konferencji : Arroyo Circle”, panelista WLA, Collective Atmospheres – ASLE Conference, lipiec 2025 ; Newburyport Literary Festival, The Ins and Outs of Indie Publishing, kwiecień 2025 ; Florida International University „The Non-Human World and Climate Emergencys in Fiction, Climate fiction writers discuss their work”

Venus in Furs – wystawa kolektywna w Mediolanie

Zyta Misztal v.Blechinger — Mon, 17 Feb 2025 18:27:28 +0000

Projekt Venus w Futrze

Wystawa zrodzona z wizji Loredany Galante, Antonelli Casazza i Marty Mez – trzech przyjaciółek i artystek, które stworzyły program mający na celu odkrywanie wszelkich aspektów kobiecej tożsamości. „Venus in Furs. Libere perfino di sparire” ( Wenus w futrze. Wolna, nawet jeśli zniknie) to kolejna edycja projektu odnoszącego się do kluczowych zagadnień feminizmu. Od początku zeszłego roku odbyły się już cztery wystawy oraz kilka wykładów. Wszystkie miały na celu stworzenie przestrzeni integracyjnej ze swobodą wyrażania myśli oraz prawem do krytyki społeczno-kulturowej rzeczywistości. Wystawa kolektywna zaangażowała aż siedemnaście artystek z różnych krajów i różnych środowisk. Objęła szeroki przekrój stylów, poetyki i mediów. Poprzez dzieła malarskie, rzeźbę, fotografię, haft oraz sztukę performatywną, stała się niezależnym dialogiem konceptu z estetyką oraz początkiem emocjonującej debaty, mającej związek z umysłem, intuicją, emocją i świadomością.

Pełen tekst dotyczący projektu „Venus in Furs” opublikował na swoim portalu magazyn artystyczny FORMAT – link powyżej

O wystawie pisały głównie branżowe media włoskie takie jak między innymi Artribune, Artuu ArteIn, Exibart, ArtsLife, Juiet Art Magazine, MilanoToday :

Redakcja Artribune publikując materiał o wydarzeniu, nie przez przypadek wybrała na zdjęcie przewodnie reprodukcję pracy autorstwa Vanii Elettry Tam „Oggettiva-mente” (Objective mind). Ten niewielkich rozmiarów obraz przedstawia profil kobiecej głowy, którą przyozdabia rodzaj hełmu złożonego z masy przedmiotów. Mnogość zadań, oczekiwań i problemów, codzienne zmagania z rzeczywistością. Społecznie narzucone role, stereotypy, modele stylu życia i wszechobecna presja – trudno o lepsze wprowadzenie w klimat wystawy.

Współczesny świat wymaga od kobiet działań jakimi są eksploracja, autokreacja czy wreszcie emancypacja. Potrzebujemy nie tyle przedefiniowania wzorców ról społecznych, co konieczności redefinicji pojęć przestrzeni prywatnej i publicznej, z aspektem przekraczania przez kobiety kulturowych granic. Jednym z przejawów jest działalność artystyczna. Taka, która może prowadzić do konkretnych zmian. Kolektywny głos składający się na doświadczenie artystyczne, obnażające absurd i schematyczność mechanizmów społecznych, jest manifestem kobiecej sztuki, konceptualnym projektem, który dokonuje analizy kryzysu w relacjach międzyludzkich, dostarczając prawdę o współczesnej kobiecie i możliwościach jej wyzwolenia.

Artystki

Vania Elettra Tam (1968r); Absolwentka NABA oraz Szkoły Grafiki Reklamowej w Castello Sforzesco w Mediolanie; przez lata pracowała jako projektantka w przemyśle tekstylnym w Como; pierwsza wystawa indywidualna w roku 2005, przez kolejne dwadzieścia lat wystawiała w licznych galeriach i muzeach; brała udział w 54 Biennale w Wenecji; miała swą indywidualną wystawę „Perturbaciones” w Museo Nacional de Bellas Artes w Hawanie.

Alessandra Rovelli (1976r); po uzyskaniu dyplomu technika ceramiki w Lodi, ukończyła Akademię Sztuk Pięknych Brera w Mediolanie w 1999r. Laureatka wielu nagród, finalistka licznych konkursów, autorka wystaw indywidualnych i zbiorowych; Interesująca jest technika w jakiej pracuje malując na kartonach. Podłoże obrazu nigdy nie jest „dziewicze” lecz ma swą historię i pamięć. Pochodzi z miejsca, które nie znamy i zawiera wiadomości, których nie możemy odczytać wprost. To wersy spisane przez artystkę lub zastane przez nią „zdania” na kartonie. Łączy je z aurą obrazu, tak budując jego ciągłość i tworząc jego fascynującą tajemnicę.

Marlena Promna (1980r) malarka, rysowniczka, wykładowczyni uniwersytecka. W swojej twórczości bada relacje między rysunkiem i malarstwem w kontekście płaszczyzny i przestrzeni. Jej dorobek liczy wiele wystaw indywidualnych i grupowych; Menadżerka i kuratorka międzynarodowych projektów; Laureatka licznych nagród, między innymi odznaki honorowej Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego „Zasłużona da Kultury Polskiej (2023)”

Marianna Bussola; mieszka i pracuje w Mediolanie; Jej styl umiejscawia się pomiędzy malarstwem a znakiem graficznym z intensywnie symbolicznym ładunkiem. Jej prace to starannie zaprojektowane mozaiki, które swój żywot rozpoczynają od szkicu na papierze. Nic nie jest w nich przypadkiem; Artystka brała udział w licznych targach sztuki (między innymi : Miart, Art Verona, Affordable, Unfair Milano); jest autorką wielu wystaw indywidualnych i grupowych.

Ilaria Del Monte (1985) absolwentka Wydziału Sztuk Wizualnych na Akademii Sztuk Pięknych Brera w Mediolanie; od 2010r bierze udział w licznych wystawach grupowych i indywidualnych we Włoszech oraz w Rosji, Korei, Belgii i Niemczech. Finalistka konkursów, laureatka nagród między innymi Premio Arte Laguna w Wenecji, rezydentka Museo d’Arte e dello Splendore w Giulianova oraz Museo M.A.R w Rawennie; obecna na 56. Biennale w Wenecji z wydarzeniem Italia Docet Laboratium

Milena Sgambato ukończyła Akademię Sztuk Pięknych Brera; w 2011r została wybrana do udziału w 54 Biennale w Wenecji (pawilon włoski) reprezentując region Kampanii. Od tego czasu jej prace wystawiane są w licznych muzeach i galeriach sztuki współczesnej min: Muzeum Sztuki Współczesnej w Casercie, Gallerii Costantini w Mediolanie

Tina Sgrò (1972) w Reggio Calabria. Ukończyła malarstwo na Akademii Sztuk Pięknych w Reggio Calabria; od 2003r uczestniczy w wystawach indywidualnych i zbiorowych we Włoszech; Laureatka nagród w konkursach takich jak : Premio Morlotti; Arte Mondadori Prize, czy Arte Laguna Prize

Elisa Cella (1974r) Studiowała matematykę na Państwowym Uniwersytecie w Mediolanie; prace artystyczną rozpoczęła po 25 roku życia. Matematyka pozostaje w jej twórczości jako forma mentalna i jako przedmiot analizy. Zainteresowania naukami ścisłymi oraz biologią doprowadziły ją do konceptualizacji i sformalizowania prac, które dzieli na dwie grupy: Topologię Sensoryczną i BioAbstrakcję. Artystka jest autorką wielu wystaw indywidualnych i grupowych oraz laureatką konkursów.

Valentina Grilli (1983r) uzyskała dyplom na Wydziale Scenografii w Akademii Sztuk Pięknych w Brera w 2007 roku. Po ukończeniu studiów pracowała w sektorze mody, jako projektantka tworzyła tekstury tkanin; obecnie wykłada w Collegio San Carlo w Mediolanie; autorka licznych wystaw indywidualnych we Włoszech oraz w Londynie i Berlinie; laureatka wielu nagród

Marta Mez/ Meżyńska (1981r) Absolwentka Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie oraz Akademii Carrara. Jej prace są portretami metropolii; maluje realistyczne fasady budynków składając je z intrygujących rytmów; Malarka, dekoratorka wnętrz, pasjonuje się trudną sztuką kaligrafii i prowadzi w Mediolanie warsztaty plastyczne; Laureatka licznych konkursów malarstwa w tym tegorocznej Arte Laguna Prize w Wenecji;

Liana Ghukasyan (1986r) Absolwentka malarstwa w Szkole Sztuk Pięknych w Chambarak w Armenii oraz Brera Academy of Fine Arts w Mediolanie; autorka międzynarodowych wystaw indywidualnych i zbiorowych (Włochy, Rosja, Hiszpania, Grecja); obecna na Biennale 2015 „VIZ Art” Tirana, Albania, Pawilon Ormiański; uczestniczka rezydencji artystycznych oraz laureatka wielu prestiżowych nagród

Mahnaz Ekhtiary (1985r) absolwentka Uniwersytetu Artystycznego Al-Zahra w Teheranie. W 2013r wyjechała do Włoch i ukończyła Akademię Sztuk Pięknych Brera w Mediolanie; artystka interdyscyplinarna, pogłębia technikę malowania wykorzystując ciało jako przestrzeń do eksperymentów; jej badania skupiają się również w obszarze dynamiki społecznej oraz tożsamości, która ma związek jednostki z naturą.

Federica Zianni absolwentka Wydziału Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych Brera w Mediolanie; laureatka konkursów i zdobywczyni nagród takich jak : Exibart; Arte Laguna Prize w Wenecji, International Fair of Foundry w Dusseldorfie; autorka licznych wystaw grupowych i indywidualnych w tym wystawy w Palazzo Reale w Mediolanie; 17 edycji ART Verony oraz II edycji Roma Arte; uczestniczka rezydencji artystycznych (Tajwan);

Saba Najafi (1979r) Absolwentka Wydziału Malarstwa Uniwersytetu Artystycznego w Teheranie; oraz Sztuk Wizualnych Akademii Sztuk Pięknych Brera w Mediolanie; od 2012 roku pracuje z materiałami takimi jak tkaniny, wełniane nici, kamień, gałęzie i liście; Jej badania artystyczne koncentrują się na świecie wewnętrznym i podświadomości, bada kruchość oraz złożoność natury istnienia ludzkiego

Antonella Casazza (1968r) uprawia malarstwo, rzeźbę, tworzy instalację, wszystko w stylu ekstrawaganckiego i sarkastycznego POP-u. Używa odważnych kolorów, błyszczących emalii, ujawniając deformacje współczesności; zwolenniczka pełnej bodźców wyobraźni kultury popularnej; ironia jej prac nie pozbawia powagi problemów jakie porusza; artystka jest pomysłodawczynią i koordynatorką licznych projektów kolektywnych; założycielka Komitetu „Venus in Furs”

Loredana Galante studiowała w Szkole Artystycznej Paula Klee oraz Accademia Ligustica w Genui. Po otrzymaniu stypendium od centrum T.A.M. kierowanego przez Arnaldo Pomodoro, kontynuowała badania poprzez interakcję z różnymi dyscyplinami łącząc sztukę wizualną z tańcem. Zajmuje się instalacją, performansem, malarstwem; prowadzi warsztaty; jest pomysłodawczynią i koordynatorką licznych projektów kolektywnych; założycielka Komitetu „Venus in Furs”

Giulia Soul (1990) fotografka pochodzenia mołdawskiego, która bada świat kobiecy, począwszy od własnego doświadczenia; W poetyce artystki pierwszorzędną rolę gra NATURA jako generator życia, artystka podejmuje tematy takie jak seksualność, ciało, wolność oraz macierzyństwo;

VENUS IN FURS – LIBERE PERFINO DI SPARIRE

Pomysł i koordynacja : Loredana Galante, Antonella Casazza i Marta Mez

Kurator : Rebecca Delmenico

Wystawa pod patronatem Urzędu Miasta Mediolanu, Konsulatu Generlnego RP w Mediolanie oraz Ośrodka Kultury i Sztuki (OKiS) we Wrocławiu została zrealizowana przy współpracy z CulTureando Attività e Gite Culturali oraz UBIK Associazione Culturale

Artystki: Marianna Bussola, Antonella Casazza, Elisa Cella, Mahnaz Ekhtiary, Ilaria Del Monte, Loredana Galante, Valentina Grilli, Liana Ghukasyan, Marta Mez, Saba Najafi, Marlena Promna, Alessandra Rovelli, Milena Sgambato, Tina Sgrò, Giulia Soul, Vania Elettra Tam, Federica Zianni

Autorki tekstów krytycznych do publikacji towarzyszącej projektowi : Rebecca Delmenico, Francesca Busellato, Zyta Misztal von Blechinger

3 – 15 dicembre 2024 Milano

Inaugurazione: martedì 3 dicembre ore 18:00 Sede: Alzaia (Ex Fornace) Naviglio Pavese 16 – 202143 Milano

Tre artiste, tre amiche, Loredana Galante Marta Mez e Antonella Casazza hanno costituito un comitato che ha esordito con il nome di “Venus in Furs” e il cui scopo è quello di creare una rete che coinvolga sempre nuovi artisti ad esporre nell’ottica di un’apertura verso l’inclusività di diversi linguaggi e tematiche. “Venus in Furs” delinea in maniera accattivante e non vittimistica la forza e la resilienza delfemminino come energia vitale, fonte di ispirazione e spinta generatrice. Questa ennesima tappa del progetto dal titolo “Venus in Furs. Libere perfino di sparire” affronta il tema delicato della violenza sulla donna che vuole scardinarsi dalla tossicità di un rapporto logoro e lacerato da violenze fisiche e psicologiche per essere libera di andarsene, sparire per ricominciare. Con l’espressione violenza di genere si indicano tutte quelle forme di violenza che riguardano un vasto numero di persone discriminate in base al sesso.

al 03/12/2024 al 15/12/2024 lun.-ven. 09:00-12:00, 14:00-17:00; sab.-dom. 16:00-20:00

Venus in furs – libere perfino di sparire con artiste: Marianna Bussola, Antonella Casazza, Elisa Cella, Mahnaz Ekhtiary, Ilaria Del Monte, Loredana Galante, Valentina Grilli, Liana Ghukasyan, Marta Mez, Saba Najafi, Marlena Promna, Alessandra Rovelli, Milena Sgambato, Tina Sgrò, Giulia Soul, Vania Elettra Tam, Federica Zianni

Podsumowanie projektu BLACKOUT IT – refleksje oraz fakty w liczbach

Zyta Misztal v.Blechinger — Fri, 22 Nov 2024 00:34:50 +0000

projekt BLACKOUT Eksperyment artystyczny i socjologiczny

Dostojna przestrzeń pomnika kulturowego Włoch, jakim jest Chiesa di Sant Antonio w Breno, staje się sceną dla potężnej instalacji, składającej się z ośmiu trzymetrowych wież. Każda z nich spaja osiem prac, tak rozłożonych w przestrzeni, że niosą skojarzenia rozpostartych skrzydeł lub dumnie uniesionych sztandarów. Tylko w jednym miejscu, tuż po przekroczeniu progu kościoła, można ogarnąć je jednym spojrzeniem i ujrzeć całość w jednym widoku. Zmiana pozycji imituje ruch. Z każdym kolejnym krokiem, zmienia się perspektywa i odbiór dzieł, tak jak zmieniają się punkty widzenia. Instalacja przywodzi na myśl surrealistyczne kadry z filmu „Cube”, w którym bohaterowie uczestniczą w mrocznej grze o władzę. Jest również niepokojącą formą labiryntu. Czy jest ktoś, kto wskaże błądzącym drogę ku wyjściu? Rozświetlone światłem witraży postaci na freskach, wydają się patrzeć na ich zmagania z niepokojąco ironicznym uśmiechem.

Wystawa w liczbach.

Przez 27 dni ekspozycję obejrzało 3600 osób. Podczas trwania wystawy we wnętrzach Chiesa di Sant Antonio odbywały się zajęcia szkolne z udziałem licealistów. Ekspozycja była pretekstem do dyskusji o tym co oznaczają dziś wartości takie jak wolność.

W mediach opublikowan0 liczne artykuły. Wkrótce będzie dostępna pełna dokumentacja filmowa.

BLACKOUT IT

Poznaj artystów ich prace oraz dorobek twórczy

Fragmenty instalacji.

Fotografie modułów złożonych z prac autorstwa artystów partycypujących w projekcie oraz reprodukcje dzieł. Pod nazwiskami autorów znajdują się aktywne linki z przekierowaniem na ich strony internetowe. Zapoznaj się z Bio oraz dorobkiem twórczym bohaterów wystawy. Kolejność nazwisk zgodnie z układem na modułach, poczynając od góry, z lewej strony.

Adam Pociecha

Katarzyna Koczyńska Kielan

„Blackout” to eksperyment naukowy, artystyczny i społeczny, którego wartością jest dialog a siłą – wspólnota. Zintegrował wokół siebie wielu artystów, którzy stworzyli silny, wspólny głos. Możemy nazwać go manifestem. Prostota realizacyjna ich utworów stanowi odwrotność zasięgu i rangi tytułowego problemu. Szczególnie warto podkreślić, że wystawa o utracie energii elektrycznej wygenerowała gigantyczną energię wspólnotowego działania i międzynarodowej jedności. Proces twórczy zaaktywizował i pomógł odzyskać uczestnikom poczucie sprawczości, co jest największą wartością projektu. Siła kreacyjna skupiona wokół sztuki współczesnej, powinna być drogowskazem do podejmowania systemowych działań, prowadzących do jedności transgranicznej. Globalne zmiany są możliwe. Wystarczy zaktywizować i w odpowiedni sposób ukierunkować społeczny potencjał twórczy. Te pełne nadziei słowa zamykają konferencję w Breno i są cytowane w licznych mediach polskich. Wystawa jest również komentowana we włoskiej prasie branżowej, takiej jak Magazyn Artuu: „Breno una mostra dall’impegno transnazionale”. Jeżeli jednak słowa pozostaną tylko słowami, eksperyment „Blackout” z całym swoim potencjałem, odejdzie w niepamięć jako kolejne, piękne marzenie.

Projekt Biorytmy – Fotorelacja z konferencji prasowej i wernisażu

Zyta Misztal v.Blechinger — Wed, 14 Aug 2024 20:54:04 +0000

projekt Biorytmy nad jeziorem Iseo

Galeria Mirad’Or – zatopiona w naturalnym krajobrazie, chroni pozostałości starożytnej łaźni i stanowi inspirujące miejsce ekspozycyjne o silnej grawitacji. Obiekt wybierają wymagający twórcy, prezentując tu swe artystyczne działania i wyniki interdyscyplinarnych badań. Obecnie trwają prace nad nowym projektem, którego idea łączy terytorium i tworzy dialog współczesnego z tradycją. W ramach tych działań „kaplica sykstyńska ubogich” – Chiesa Santa Maria della Neve – dołączyła do miejsc wystawienniczych i służy ekspozycji sztuki współczesnej. Kierownictwo naukowe objął Flaminio Gualdoni, zaś do współtworzenia tego eksperymentu zaproszono wrocławskich artystów Marlenę Promną i Tomasza Pietrka, którzy pracując wspólnie zadedykowali obu przestrzeniom swoje premierowe prace.

Przed uroczystą inauguracją wydarzenia zaproszono artystów do udziału w konferencji prasowej z udziałem lokalnych dziennikarzy. Konferencja zorganizowana została na wolnym powietrzu, przy głównej promenadzie miasta tuż przed wejściem do Galerii Mirad’or. Podczas konferencji zaprezentowano założenia projektu. W wydarzeniu wzięli udział :

Gigliola Bonetti – Assessore Cultura, Istruzione e Politiche Sociali Comune di Pisogne.
Matteo Domenighini – Assessore al turismo Comune di Pisogne.
Marco Lagorio – Direttore artistico Museo Mirad’Or e Chiesa di Santa Maria della Neve Pisogne.
Zyta Misztal von Blechinger – Curatrice mostra “Bioritmi”.
Marlena Promna e Tomasz Pietrek – Artisti in mostra a “Bioritmi”.
Giada Galbassini e Andrea Musati – Coordinatori artistici Mostra Mercato Pisogne – SpazioSTORIE.

Wypowiedzi artystów na język włoski tłumaczyła niezawodna Janina Chabros.

La conferenza al Mirad’Or, Lungolago di Pisogne (BS) – fotorelacja

CZYM SĄ BIORYTMY

Projekt jest efektem długoletniej współpracy Fundacji z Akademią Sztuk Pięknych we Wrocławiu. Jej dydaktycy profesor Marlena Promna i profesor Tomasz Pietrek zadedykowali miejscu jakim jest Galeria Mirado’or swoje najnowsze prace, będące zwieńczeniem rezydencji artystycznej, w której brali udział od 20 lipca 2023 r. Inicjatywa ta obejmuje naukę i badania artystyczne, stawiając sobie za cel komunikację poprzez kulturę. Przybliża wiedzę przez sztukę, eksploracje, wystawy i dyskusje. Rozpoczyna również długofalową współpracę ponadnarodową integrując polskie środowiska twórcze z regionem Lombardia.

Wydarzenie zorganizowała nasza Fundacja wraz z Gminą Pisogne we współpracy z Rezydencją Artystyczną RUC, przy patronacie i wsparciu Konsulatu Generalnego RP w Mediolanie oraz partnerstwie medialnym magazynu artystycznego FORMAT.

Uroczysta inauguracja wystawy odbyła się wieczorem 10 sierpnia. Były przemówienia oraz rejs zabytkowym statkiem. Wizytujący galerię goście mogli oglądać prezentowaną ekspozycję do późnych godzin nocnych. Odnotowano rekordową liczbę gości. Wystawę tylko w dniu jej inauguracji zwiedziło ponad 380 osób.

Il progetto Bioritmi è un intrigante esperimento di pensiero e una realizzazione accuratamente pianificata, che rappresenta una sorta di specchio in cui l’uomo può vedere se stesso, ridefinendo il suo posto nel mondo della natura, delle macchine e delle cose. Si basa sui meccanismi della percezione umana, da cui dipende ancora la percezione e la comprensione del mondo che ci circonda. Allo stesso tempo – come risultato artistico – provoca ansia. Ci ricorda che stiamo assistendo a una mutazione globale che riguarda ogni aspetto della nostra esistenza individuale e collettiva. Nella sfera intellettuale, ci costringe a discutere e a porci domande difficili su dove stiamo andando in questa inevitabile trasformazione, in cui la tecnologia è diventata un compagno indispensabile e “biologico” può significare “limitante”.
Immersa nel cuore di una natura spettacolare, la mostra permette ai visitatori di viverla direttamente attraverso i propri sensi. I visitatori possono ascoltare i suoni della città e il rumore del lago increspato, sentire l’odore dell’acqua e il calore dei raggi del sole. Allo stesso tempo, adottando una prospettiva diversa, sono costretti a ridefinire il loro pensiero sulla natura come qualcosa che può essere “trasceso”, che può essere oggettivato e ottimizzato.
Si tratta di un progetto audace, all’incrocio tra attivismo sociale e critica culturale, che utilizza il linguaggio della metafora per creare una dichiarazione che è una raccolta di saggi visivi sulla consapevolezza di sé e sull’essenza dell’esistenza umana, aprendo un dibattito sul futuro di questa esistenza nel contesto del cambiamento climatico e dell’avvento dell’era del transumanesimo.

Fragment z materiałów prasowych jakie zostały opublikowane przez włoskie media:

„Utilizzando il linguaggio dell’astrazione, del simbolo e della metafora, Marlena Promna e Tomasz Pietrek propongono una raccolta di saggi visivi sull’essenza dell’esistenza umana. Le tele esposte, di grandi dimensioni, riproducono motivi vegetali organici, sublimi e sensuali, combinando elementi diversi, come frammenti di paesaggio, ricordi privati e cliché della memoria collettiva. Una mostra di grande impatto visivo che colpisce i sensi e ci invita a riflettere su chi stiamo diventando nel mondo contemporaneo e sul nostro futuro nel contesto del cambiamento climatico e dell’alba dell’era del transumanesimo. La mostra presenta un’antologia di lavori sull’idea di simbiocene, intesa come affermazione e rispetto di tutte le forme di vita, che indaga lo spazio e l’essere umano nel suo contesto, l’energia del ritmo della natura e la sua influenza sul funzionamento dell’organismo umano, il senso di appartenenza e il legame con l’ambiente. L’esposizione è il culmine di una residenza d’artista a cui gli artisti partecipano dal luglio 2023, un progetto che privilegia la comunicazione attraverso la cultura e che inaugura una cooperazione transnazionale a lungo termine tra i circoli creativi polacchi e la regione Lombardia.”

BIORITMI WE WŁOSKIEJ PRASIE

Artyści nowych mediów w Cantu – czyli jak świętować urodziny po włosku

Zyta Misztal v.Blechinger — Sun, 08 Oct 2023 17:37:48 +0000

Tempo Fluido to artyści tworzący muzykę eksperymentalną wraz z Alessandro di Giampietro artystą z Mediolanu ( video live) stworzyli pełen nieoczekiwanych doznań show. A to wszystko z okazji urodzin Yaregio Miele. Jak artyści świętują urodziny i dlaczego razem można więcej, przeczytacie już wkrótce

Razem można więcej – Caffe del corso ART już wkrótce w nowej odsłonie

Zyta Misztal v.Blechinger — Tue, 05 Sep 2023 19:30:12 +0000

Przyjechała z Holandii, piekła ciasteczka z cynamonem i szydełkowała. Sprawiła, że pomysły rodziły się same, wystarczyło spojrzeć w niebo. Nasza Birgit - wróci do nas na wiosnę. Tymczasem pomagamy zmienić stare na nowe, aby działało, cieszyło, żyło.

Wielka inauguracja w Mirad’or – kulisy powstania wystawy „Rifrazioni”

Zyta Misztal v.Blechinger — Sat, 12 Aug 2023 19:19:44 +0000

Wielka inauguracja w Mirado’or

Bohaterem wystawy „Refrakcje” jest światło. To w naturalnym, żywym i ruchomym świetle zanurzono obrazy, rzeźby i instalacje. To zmieniające się wrażenia świetlne pozwalają interpretować znaczenia tej różnorodności na krętej ścieżce skojarzeń. Aby komunikat stał się czytelny, nie zatracając jednocześnie elementu zagadki, kolektyw artystyczny starannie wybrał tytuł wystawy, stanowiący istotny dla niej trop. Inicjując dyskusję wokół natury percepcji, pojęć przestrzennej organizacji materii, aczasowości, kształtu, rzeczywistości, imaginacji i introspekcji. Refrakcja to proces załamania światła, umożliwiający wyraźne widzenie. „Widzieć wyraźnie” to widzieć więcej, to wydobywać i przywracać światu to, co zostało zagubione, zapomniane, nieuświadomione lub jeszcze nieodkryte.

Słoneczna dolina, miękkie wzgórza i ogrom skalistych szczytów. Pośrodku jezioro. Jego tafla mieni się odcieniami turkusu. Krajobraz uzupełnia gwarne miasteczko i molo, które prowadzi wprost do lekkiej budowli. Ta wydaje się pływać po powierzchni wody. Jej morfologia, struktura i kontekst są jak futurystyczne marzenie. Eteryczny materiał absorbuje światło słońca, księżyca i gwiazd, a przestrzeń zewnętrzna przenika do środka.

MIRAD’OR jest jak źrenica, która obserwuje. Obecność, która patrzy. To wokół jego bryły obraca się świat i przesuwają chmury. Na wodzie tańczą rozbłyski, a w szklanych taflach ścian, przegląda się życie miasteczka. Otwarte na naturę, transparentne miejsce o silnej grawitacji. Od wielu lat obiekt ten wybierają najbardziej wymagający twórcy, którzy w jego wnętrzach prezentują swe artystyczne działania oraz wyniki interdyscyplinarnych badań. To tutaj w Mirad’or, pod kierownictwem artystycznym samego Massimo Minini , wystawiali między innymi Stefano Arienti, czy Daniel Buren.

Patrzymy wciąż ucząc się widzieć. Próbujemy zrozumieć fizykę światła, pojąć relatywizm wrażeń barwnych, studiujemy historię obrazowania. Nasze przekonania na temat tego, co widzimy wywodzą się z doświadczeń przeżytych w codziennej egzystencji.
Komunikaty wizualne, fragmentaryczne archetypy, symbole i znaki czytamy dzięki naturalnej tendencji do dostrzegania tego, co jeszcze niewyrażone, zaledwie podejrzane, sekretne i niewyczerpane. Ma to związek z naszą wyobraźnią i rodzajem bagażu pamięci wizualnej.

Creare arte è un tentativo di comunicare pensieri, di „riconciliare” certi stati mentali ed emotivi tra creatore e spettatore. Gli oggetti artistici sono portatori di un messaggio visivo che può mettere in guardia, interrogare, esprimere sentimenti, proibire, indicare, sfidare o, infine, ispirare. L’atto creativo è quindi un tentativo delle menti di comunicare. Ciò che è interessante in questo contesto è la varietà di forme di questa „conversazione” e le diverse prospettive sulla stessa verità che si manifestano nelle mostre collettive, dove lo stesso tema viene esplorato da artisti diversi, radicati in culture diverse, ognuno dei quali utilizza il proprio stile espressivo. A noi spettatori non resta che rimanere curiosi e indagatori di fronte a tutto questo, conservando un infantile e avido stupore per il mondo, per poterlo scoprire con gioia dentro di noi.

Witajcie w naszym świecie – stawiamy pierwsze kroki w projekcie „Symbiocen”

Zyta Misztal v.Blechinger — Thu, 03 Aug 2023 19:00:00 +0000

Marlena Promna i Tomasz Pietrek w Casa Antica

Marlena i Tomasz przybyli do Casa Antica w lipcu. W ciągu jednego tygodnia tak Premana, jak i pozostałe obszary regionu Lecco, miały przywilej bycia źródłem inspiracji dla dwóch artystów światowego formatu. Tomasz i Marlena spędzili swój czas w Valvarrone intensywnie eksplorując teren. Emocje i wrażenia przynosili w mury Casa Antica. Tam dzielnie pracowali, zostawiając nam swój ślad. „Rysunek, szybki szkic, był techniką, której używaliśmy przez większość czasu” – opowiadała Marlena podczas wywiadu z dziennikarzem – „kiedy pracujesz w takim miejscu, z dala od swojej pracowni, musisz natychmiast zobaczyć wyniki, używając prostych narzędzi i odkładając na bok wszelkie badania, eksperymenty, czy długie rozmyślania typowe dla malarstwa”, dodając, że „rysunek jest , w której ja – malarz – i Tomasz – grafik – spotykamy się artystycznie„. Trzy bardzo intensywne (deszczowe) noce były potrzebne parze do stworzenia wystawy „Materia i myśli”, którą zaprezentowaliśmy w Casa Antica degli Artisti.

Od alpejskich pastwisk Premany po Alpe Giumello i ogrody Varenny – zobaczcie co zainspirowało Marlenę i Tomasza.

Marlena e Tomaso sono arrivati a Casa Antica nel mese di luglio. Durante la settimana non solo Premana ma anche numerose altre zone del lecchese hanno avuto il privilegio di costituire la fonte d’ispirazione per due artisti di fama mondiale. Dieci i giorni trascorsi da Tomasz e Marlena tra il borgo dell’alta Valvarrone e i suoi dintorni, in un alternarsi di “esplorazione” e di impegno artistico, con le emozioni e le sensazioni suscitate dai luoghi visitati trasferite immediatamente (e impulsivamente) sulla tela, una volta rientrati tra le mura di Casa Antica. “Il disegno, lo schizzo rapido è stata la tecnica che abbiamo utilizzato in larga prevalenza”- ha raccontato Marlena durante un’intervista a un giornalista – “quando lavori in un posto come questo, lontano dal tuo studio, hai bisogno di vedere immediatamente dei risultati, utilizzando strumenti semplici e accantonando invece la ricerca, le sperimentazioni e i lunghi ragionamenti tipici della pittura” e aggiungendo inoltre che “il disegno è la “terra” in cui io – pittrice – e Tomasz – grafico – ci incontriamo artisticamente”. Tre giorni (di pioggia) molto intensi quelli necessari ai due coniugi per realizzare i lavori esposti poi negli scorsi giorni a Casa Antica, con i quali hanno voluto lasciare a Premana la loro impronta – un’impronta creata da due maestri dell’arte – regalando una visione privilegiata e carica di significati dei luoghi tanto cari agli abitanti della provincia.

Dagli alpeggi premanesi, all’Alpe Giumello, passando per i giardini di Varenna: queste solo alcune delle bellezze che hanno letteralmente ammaliato e ispirato la coppia polacca.

Leggi di più : ” Premana: l’Antica Casa degli Artisti inizia a 'spiccare il volo’, esposta la mostra 'Materia e pensieri’

„Materia i myśli” była wystawą, na którą składały się dwie różnorodne lecz przenikające się sekcje. Artyści pracowali obok siebie, tak jak to często robią w warunkach studyjnych. Jeden motyw stał się ich wspólną inspiracją. Majestatyczne cienie gór, cienie drzew, czy też cienie w zaułkach labiryntu uliczek Premany. Te cienie, które oferują schronienie i ulgę przed palącym letnim słońcem i te, rzucane na ścianę kościoła przez członków chóru Nives podczas letniego koncertu. Natomiast cienie traktowane z psychologicznego i socjologicznego punktu widzenia, stały się tematem do polemiki z pracami Tomasza, który od lat eksploruje zagadnienia „maski”, Gombrowiczowskiej”Gęby”. Człowiek i jego wewnętrzne problemy związane z nowoczesnością i cywilizacją – kształty niejednoznaczne, czasem mroczne, mięsiste lub eteryczne, pełne kontrastów i cieni – wypełniły prace Tomasza, wykonane w jego autorskiej technice. Wraz z dziełami stworzonymi na miejscu, w Casa Antica znalazły się również fragmenty potężnej instalacji z bardzo ważnej dla Marleny wystawy zatytułowanej „Ogrody”. Bo to właśnie słynne i jedne z najpiękniejszych na świecie ogrody w Varennie i Bellagio, były miejscem, które najchętniej eksplorowali nasi goście.

„Materia e Pensieri” è stata una mostra composta da sezioni distinguibili ma compenetrate. Gli artisti hanno lavorato fianco a fianco, come spesso fanno in studio. L’ispirazione più forte per Marlena sono state le ombre maestose delle montagne, le ombre della foresta o le vie secondarie delle strade labirintiche di Premana. Ombre che offrono riparo e sollievo dal sole cocente dell’estate e le ombre proiettate sul muro della chiesa dai membri del coro di Nives durante un concerto estivo. Le ombre, invece, trattate da un punto di vista psicologico e sociologico, entrano in polemica con l’opera di Thomas, che da anni esplora il tema della „maschera” o forse più dell'”Bocca” di Gombrowicz. L’uomo e i suoi problemi interiori legati alla modernità e alla civiltà appaiono nelle opere di Tomasz, piene di forme ambigue. Oltre alle opere realizzate in loco, Casa Antica ha incluso anche frammenti di una potente installazione della precedente mostra di Marlena, intitolata „Gardens”. Era infatti nei famosi giardini di Varenna e Bellagio, tra i più belli del mondo, che Marlena desiderava esplorare.

Marlena Promna

pittrice, laureata presso l’Accademia di Belle Arti E. Geppert di Breslavia nel 2007 e presso l’Accademia Jan Długosz di Częstochowa nel 2004; dottore abilitato nel campo delle arti visive nella disciplina delle belle arti; professore assistente presso la Facoltà di Pittura dell’Accademia di Belle Arti E. Geppert di Breslavia nello Studio di Disegno del Prof. Piotr Kielan; autrice di diverse mostre individuali, realizzazione di opere pittoriche in architettura e partecipante a numerose mostre collettive in Polonia e all’estero; coordinatrice e curatrice di progetti artistici internazionali, workshop e mostre.

Tomasz Pietrek

Professore all’Accademia di Belle Arti / Dipartimento di Design grafico e Media Art – Facoltà di Design grafico. Laureato all’Accademia di Belle Arti Eugeniusz Geppert di Breslavia nel 2007, con specializzazione in Graphic Design. Si occupa di progettazione grafica, cartellonistica, disegno, stampa e pittura. Ha partecipato a oltre 180 mostre nazionali e internazionali. Ha creato numerosi progetti grafici per istituzioni culturali, pubblicazioni e manifesti. Autore di oltre 90 cataloghi. Dal 2011 è art editor della rivista Format Art Magazine e curatore della Poster Box Poster Gallery che presenta i risultati dei più importanti poster designer.

Razem z Marleną i Tomaszem wybraliśmy się również na spotkanie z właścicielem Muzeum w Morterone. To niesamowite miejsce znajduje się zaledwie 30 km od Premany. Wizycie tej ( tak jak i spotkaniom w Studiach w Cantu oraz RUC) został poświęcony odrębny wpis.

I nostri ospiti hanno anche incontrato il proprietario del Museo di Morterone. Questo luogo straordinario si trova a soli 30 km da Premana.

Lato międzynarodowo i twórczo – kto rezydował u Giulii Mazzolani?

Zyta Misztal v.Blechinger — Mon, 03 Jul 2023 18:51:00 +0000

Rural Residency for Contemporary Art w Lombardii we Włoszech to transformacyjny międzynarodowy program, który podnosi poziom procesu twórczego i wspiera wymianę międzykulturową, promując tworzenie nowych prac, badanie świata przyrody, historii i tradycji w dolinie Valcominica.

Podglądamy artystę przy pracy – co Wilga Badowska porabia w Casa Antica

Zyta Misztal v.Blechinger — Thu, 15 Jun 2023 18:00:00 +0000

Wystarczy, że raz zobaczysz Premanę, a będziesz wracać tu jak bumerang. Dokładnie to spotkało Wilgę. Przyjechała znów, tym razem zapakowała w podróż swoje suche pastele, woski, narzędzia do skrobania i rycia. Zabrała się do pracy i stworzyła cały prehistoryczny, pradawny i niesłychanie dziwny cykl.