Paola Alborghetti

Intelektualna nomadka. Tworzy własną poetykę, budując złożone i dynamiczne relacje, poprzez zakodowane emocje, wrażenia kolorystyczne i skojarzenia. Wędruje w stronę obecności w świecie, preferując otwartość stylu, w który wstępuje czysto, pięknie i przekonująco. Jej malarstwo to zarówno abstrakcyjna jak i ekspresyjna próba uchwycenia czasowości oraz natury człowieka w wymiarze filozoficznym. Pragnienie uczynienia z płótna miejsca pełnego witalności i fascynacji, w którym syntetyczna forma powstaje przez dookreślenie jej kolorem, przyporządkowanym do wykreowanych elementów. Nagina je zdecydowaną linią, przesuwa konturem, barwami wprawia w ruch nadając rytm, który jest jak puls. Paola Alborghetti czerpie z sugestii rzeczywistości obserwując to, co ją otacza, a następnie komponuje abstrakcyjny zapis, który wynika z aktualnej atmosfery i wrażeń oraz mentalnej symulacji i wspomnień. Swą koncepcję malarską opiera na empirycznym przeżywaniu chwil w wielu miejscach. Będąc w nieustanym ruchu kolekcjonuje różnorodność, która wylewa się na obraz w coraz bogatszy i bardziej świadomy sposób. Artystka pracuje również z tkaniną oraz ceramiką. Jej twórczość przypomina, że człowiek istnieje nie tylko w kontekście ludzkich koncepcji ale i w naturze wszechświata. Jak rozumieć takie przesłanie? Trzeba rozmawiać o intencjach, kolorach i zawierzyć sztuce. Dać się jej ponieść, by pozwolić własnej odwadze wykonać egzystencjalny skok w tajemnicę życia.

I want to be honestly happy, only with the secret of welcome feelings and colours. Of what we do not know certainly we should not be afraid. Artist’s work is like a book with different possibilities of reading, with many meanings and words. It’s like an architecture of visions, with their footprints and logic of forms. Open letters. Writings with fluctuating course.

I define my work as the unwitting source of wonderful accidents. The process of creation is starting from what nature and humans bring in a citation, like tracks, signs, footprints. From them I make my paintings. I like to move “inside the materials”, the forms, find new ones, cancel things, print drawings, cover them, print new again. The subject of my paintings is the process itself, everything else is a pretext, a piece of memory. In all, there is a trace, a sign left. Trace is a genuine element, silent, like the spontaneity and imagination. In my work I keep myself continually making “real/active” work while always discovering something new under the structures – again putting something away, placing new lines, imagining figures or maybe only shadows, letters, elements connected to the human presence. Representation in my pictures takes place where the wonder is starting and where the imagination has a large space. That means for me, a big opportunity to express the fascination of the „unknown“, instilling an excitement to step further.

Artystka ukończyła Wydziały Malarstwa w Brera Fine Arts Academy w Mediolanie oraz Hochschule für Bildende Künste, w Dreźnie. Jest wielokrotną stypendystką oraz rezydentką, pracująca twórczo na terenie Europy (Francja, Holandia, Niemcy, Czechy, Anglia, Włochy) oraz w Japonii i w Stanach Zjednoczonych. W swoim dorobku ma liczne wystawy indywidualne i ponad siedemdziesiąt wystaw zbiorowych organizowanych przez galerie i muzea całego świata. O jej twórczości pisali między innymi Silvia Conta, Alice Ginaldi,  czy Giangavino Pazzola (Artribune). W Polsce artystka udzieliła wywiadu dla Format-net, o jej wystawie we włoskim Bienno, pisał również portal „Rynek i Sztuka”. W 86 numerze magazynu artystycznego FORMAT ukazał się obszerny artykuł o międzynarodowym projekcie „Exhibition for ONE”, którego inicjatorką jest między innymi Paola Alborghetti.

W niniejszej publikacji dzięki uprzejmości artystki, wykorzystano materiały (fotografie z wydarzeń artystycznych oraz zdjęcia prac), które pochodzą z archiwum autorki i są prezentowane na jej stronie internetowej  paola-alborghetti.blogspot.com. Materiał jest objęty prawami autorskimi ©