Zbigniew Herbert pisał, że w sztuce interesujące są tak ponadczasowa wartość dzieła, jego techniczna struktura jak i związek z historią. W nagrodzonym w konkursie cyklu prac autorstwa Wilgi Badowskiej, mamy zachowaną dokładnie tę formułę.

Dzieje klejnotów królewskich są burzliwe i trudne – wielokrotnie przewożone, wykradane przez najeźdźców, ratowane i ukrywane, ostatni raz publicznie zaprezentowane zostały na Wawelu w roku 1792r, po koronacji Stanisława Augusta Poniatowskiego. Na żądanie posłów Sejmu Wielkiego zlustrowano wówczas skarbiec, zadecydowano o reperacji insygniów królewskich i sporządzono jeden z najdokładniejszych opisów klejnotów, który szczęśliwie zachował się do naszych czasów. Przetrwało tylko słowo. Regalia spotkał najgorszy możliwy los – zostały skradzione, jako cenne trofeum, a  następnie barbarzyńsko unicestwione. Fryderyk Wilhelm III w roku 1809 rozkazał przetopić polskie klejnoty koronne na kruszec. Wymontowane kamienie szlachetne sprzedano, zaś ze złota i srebra wybito monety, które posłużyły pruskiemu królowi do spłaty wojennych długów. Tak przestało istnieć dziewiętnaście absolutnie najcenniejszych przedmiotów Wawelskiego skarbca – Korona Chrobrego, korona homagialna (służąca do odbierania hołdów), korona królowych, korona węgierska (wykonana na wzór korony św. Stefana), korona szwedzka, czyli prywatna korona dynastii Wazów, oraz cztery berła i pięć jabłek królewskich, dwa miecze ceremonialne i dwa relikwiarze. Korona Chrobrego (Corona Privilegiata “Korona Uprzywilejowana”), była wśród nich najważniejsza, choć nigdy nie należała do Chrobrego, jak głosi legenda. Wykonano ją dla Władysława Łokietka i użyto podczas jego koronacji w 1320 roku,  dopiero trzy wieki po Chrobrym. Corona Privilegiata –  najważniejsze insygnium koronacyjne królów polskich, symbol mistycznego pochodzenia władcy  i suwerenności Królestwa Polskiego.  Symbol wierności monarchy prawu Rzeczpospolitej i jego obowiązków wobec poddanych. Zniszczone regalia zastępują dziś ich repliki. Dzięki inicjatywie antykwariusza Adama Orzechowskiego zrekonstruowano Koronę Chrobrego oraz jabłko i berło Poniatowskiego. Od dekady pokazywane są na wystawach w kraju i zagranicą. 

Batikowe prace Wilgi Badowskiej są artystyczną interpretacją piękna i dostojności królewskich regaliów. 

Katalog prezentuje cykl obrazów poświęconych regaliom polskim – zaginionym klejnotom koronacyjnym władców Rzeczpospolitej. Forma, ukazująca regalia i ich dzieje, oparta jest na symbolice i estetyce gry w szachy. Prawdziwe figury szachowe zastąpiono artefaktami związanymi z rządzeniem, przepychem, walką, zwycięstwem i klęską. Królewska gra strategiczna wydaje się być najwłaściwszą poetyką dla pokazania zmiennych losów klejnotów związanych z władzą.

WSTĘPNA WYCENA DRUKU ORAZ DYSTRYBUCJI KATALOGU

16 000 zł netto

 

 

Wariant docelowy: oprawa twarda

format: 230 x 300 mm

druk: 4/4 (cmyk)

okładka: 4/0, folia mat 1/0, wyklejka 0/0

środki: Magno Satin 170 g/m2

objętość: 80 str.

oprawa: twarda szyto-klejona

NAKŁAD

 500 egzemlarzy

Na wystawie, którą  organizujemy we współpracy z artystką, zaprezentowane zostanie dziewięć wielkoformatowych prac głównych oraz osiem dyptyków. Te swoiste arrasy, czy też jak je nazywa artystka “adamaszki”, mają stanowić tło i uzupełniać kontekst dzieła. Wszystkie prace wykonane zostały w latach 2020-2021, w autorskiej technice i zostaną pokazane szerokiej publiczności po raz pierwszy. Wystawie towarzyszyć będzie katalog „Regalia polskie – zaginione klejnoty koronacyjne władców Rzeczpospolitej Polskiej”, powstały przy współpracy z Janem Misiek (projekt graficzny), Mateuszem Zajder  (DTP) oraz Grażyną Grejner (pomysł serii Regalia Polskie i pomoc merytoryczna).